Województwo Śląskie to ogromny obszar atrakcji. To region, w którym poindustrialny rozwój jest spektakularny. Przemysłowe tradycje silnie wpisały się w śląską tożsamość, o której przypominają niepowtarzalne zabytki dawnego przemysłu, tworząc unikalny produkt turystyczny jakim jest Szlak Zabytków Techniki. Na jego trasie znajduje się m.in. Zabytkowa Kopalnia Srebra w Tarnowskich Górach - obiekt wpisany w 2017 roku na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Sztolnia Królowa Luiza w Zabrzu, która znalazła się wśród laureatów Nagród Dziedzictwa Europejskiego Europa Nostra oraz Kopalnia Guido to obiekty, których  zwiedzanie to nie tylko ,,tradycyjna” wycieczka. Istnieje możliwość wcielenia się w prawdziwego górnika i wykonania – pod okiem fachowca – szeregu prac górniczych. Podziemne przestrzenie, umożliwiające organizację wydarzeń kulturalnych, konferencji, spotkań czy eventów. Tu znajduje się tu najniżej położony pub w całej Europie! I to wszystko 170, 320 a nawet 355 metrów pod ulicami miasta Zabrze. Szlaki te to najciekawsza trasa turystyki industrialnej w Polsce i jedna z najciekawszych w Europie. Na szlaku Zabytków Techniki znajduje się również Szyb Maciej. To zabytkowy zakład górniczy dawnej Kopalni Concordia, położony w Zabrzu- Maciejowie. Od lat 90-tych XX wieku, jako dziedzictwo zabrzańskiego i śląskiego górnictwa węgla kamiennego, przechodzi transformację, zamieniając się w przestrzeń społeczno-kulturalną, w której odbywają się ciekawe wydarzenia, koncerty, spotkania. W dawnym budynku nadszybia funkcjonuje obecnie elegancka, industrialna restauracja, bistro „Pod Napięciem” oraz biuro obsługi turystów. Na najwyższym poziomie nadszybia, gdzie kiedyś znajdował się główny poziom wydobywczy urządzona została sala bankietowa. Na przyległym placu drzewnym znalazł swoje miejsce, pełniąc funkcję sceny w plenerze wiadukt kolejowy, który łączył kiedyś kopalnię z Gliwicami i Bytomiem.

Przykłady różnorodności województwa śląskiego znajdujemy na każdym kroku. I tak Beskid Śląski i Żywiecki w południowej części województwa są wymarzonymi miejscami pieszych wędrówek górskich i wycieczek rowerowych oraz sportów zimowych. Dla turystów województwo przygotowało interesującą ofertę np. rowerową, w której propozycja podróży Kolejami Śląskimi jest wygodna i atrakcyjna. Jest wskazówką ukierunkowaną zarówno dla wycieczek rowerowych adresowanych dla rodzin z dziećmi, jaki i dorosłych - nawet pod kątem wyboru poziomu trudności.

Turystyka szlakiem Orlich Gniazd to kolejna atrakcja, która stanowi świetny sposób na poznawanie historii Polski. O pogranicznym charakterze regionu świadczy kilkanaście zamków obronnych wzniesionych na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej będących częścią tego szlaku. Śląskie kojarzy się również z kilkudziesięcioma zamkami i pałacami pełniącymi niegdyś funkcje obronne i reprezentacyjne. Prawdziwą perłą w skali Europy jest wspaniały zespół pałacowo-parkowy książąt pszczyńskich w Pszczynie, w którym siedzibę ma Muzeum Zamkowe. 

Północno-wschodnia część województwa to Wyżyna Krakowsko-Częstochowska - cel miłośników rowerów, wspinaczki górskiej i nordic walkingu, ale także Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze, które każdego roku przyciąga rzesze pielgrzymów z całego świata.

Tym, co nas ciągle wyróżnia jest Pozytywna energia. Tworzą ją ludzie, którzy tutaj mieszkają, pracują i wypoczywają. To dzięki nim nasz region cały czas zmienia się na lepsze. Mamy jedną z najprężniej działających gospodarek w kraju. Szczycimy się wydarzeniami kulturalnymi o międzynarodowej renomie i bogatą ofertą turystyczną – od jurajskich skał, przez atrakcje postindustrialne po beskidzkie szlaki.

Jako województwo dysponujemy największym w Polsce potencjałem instytucji i podmiotów, których działalność rozciąga się od zdrowia, poprzez edukację, skończywszy na kulturze i sporcie.

Po szczegóły dotyczące atrakcji w Województwie Śląskim zapraszamy na stronę: Poznaj Śląskie z www.slaskie.travel - Śląskie. 

W historię Województwa Śląskiego mocno wpisuje się 100-letnia historia Automobilklubu Śląskiego, zwłaszcza ta przedwojenna.

W 1923 r. dzięki inicjatywie władz wojewódzkich oraz zaangażowaniu działaczy szybko po odzyskaniu niepodległości postępował proces odradzania się górnośląskiego ruchu sportowego, który odegrał bardzo ważną rolę w procesie integracji narodowej i scalaniu rozbitego przez zaborców społeczeństwa. Zaznaczyć należy, iż po odzyskaniu niepodległości pierwsze polskie towarzystwa sportowe na Górnym Śląsku stanowiły nieliczną grupę. Ruch sportowy posiadał dorobek z tradycjami sięgającymi drugiej połowy XIX wieku, lecz nie ulega wątpliwości, że obszar zdominowany był przez sport niemiecki, dysponujący odpowiednim zapleczem. Pismo Śląskiego Klubu Automobilowego do wojewody śląskiego 23 czerwca 1923 roku do Wojewody Antoniego Schultisa wpłynęła propozycja Jana Jerzego Oppersdorffa dotycząca powołania organizacji zrzeszającej kierowców. W liście swym, prosił o założenie w Katowicach automobilklubu, twierdząc, iż przemawiają za tym względy natury politycznej i militarnej. Wojewoda śląski przychylił się do pomysłu arystokraty. W rezultacie, 13 marca 1924 roku z inicjatywy hrabiego Oppersdorffa, Józefa Gawrycha i Jana Bukowskiego odbyło się w sali Sejmu Śląskiego zebranie przedstawicieli władz cywilnych i wojskowych. Głównym celem spotkania było powołanie organizacji o nazwie Śląski Klub Automobilowy. 29 listopada 1924 roku w Urzędzie Wojewódzkim oraz w katowickim Sądzie Powiatowym złożono stosowną dokumentację, co prawnie potwierdziło powstanie Śląskiego Klubu Automobilowego, taką bowiem miał pierwotnie Automobilklub Śląski

Na pierwszym zebraniu konstytucyjnym wybrano prezydium. Prezesem został Marszałek Województwa Śląskiego Konstanty Wolny, który był min współautorem ustawy o autonomii województwa śląskiego. Jako mecenas organizacji i towarzystw kulturalnych, społecznych i sportowych, w znacznym stopniu przyczynił się do powstania Biblioteki Sejmu Śląskiego, przekształconej później w Bibliotekę Śląską w Katowicach.

W siedzibie Klubu odbywały się wykłady, odczyty, sympozja dotyczące nie tylko sportu samochodowego, ale i szeroko pojętej motoryzacji. Wyświetlano filmy instruktażowe dla kierowców i stworzono bibliotekę, w której znalazły się także prace z zakresu kartografii.

Organem zajmującym się integrowaniem górnośląskiego środowiska sportowego stała się powołana w marcu 1926 roku Wojewódzka Rada Sportowa, którą w 1927 roku przekształcono w Radę Sportową Województwa Śląskiego (dalej: RSWŚ). Do zadań rady należało: czuwanie nad rozwojem sportu, troska o obiekty sportowe, organizowanie zawodów oraz utrzymywanie kontaktów sportowych krajowych i zagranicznych. Ważne było udzielanie klubom pomocy finansowej. Wewnątrz organizacji ścierały się dwie tendencje. Pierwsza opowiadała się za połączeniem sportu śląskiego ze sportem krajowym, natomiast druga kładła nacisk na autonomię sportu śląskiego. Stawiała nadto na szerszą współpracę z miejscowymi organizacjami pozasportowymi, które miały w swoich programach działalność w zakresie wychowania fizycznego. Za namową doktora Tadeusza Saloniego – działacza automobilowego, jesienią 1927 roku klub przystąpił do RSWŚ. Dzięki corocznym subwencjom łatwiejsze stało się popularyzowanie sportu samochodowego, a także automobilizmu w szerokim tego słowa znaczeniu. Pomocne w realizowaniu zadań okazało się znalezienie dodatkowych źródeł finansowania. Pozyskano sponsorów wywodzących się z branży motoryzacyjnej, bowiem od 1926 roku coraz lepiej rozwijał się rynek sprzedaży nowych samochodów. W Śląskim Urzędzie Wojewódzkim (dalej: ŚlUW) w Katowicach zarejestrowanych było 1 237 pojazdów osobowych, czyli jeden przypadał na 480 mieszkańców. W przeciągu czterech lat liczba ta podwoiła się i wykaz sporządzony 1 lipca 1929 roku zamykał się sumą 2 058 samochodów, co stanowiło wzrost o 815 pojazdów. W odpowiedzi na potrzeby rynku Śląski Klub Automobilowy otworzył szkołę kierowców oraz warsztaty samochodowe. Stworzono dogodne warunki szkolenia kierowców oraz naprawy pojazdów. Dzięki tej inwestycji zawodnicy posiadali nowoczesne zaplecze, umożliwiające prawidłowe przygotowanie samochodów na zawody, a klub uzyskał znaczące źródło dochodów. Głównym zadaniem, jakie postawili przed sobą aktywiści klubowi w pierwszym okresie funkcjonowania stowarzyszenia, było praktyczne szerzenie i propagowanie sportu samochodowego. Należały do nich przede wszystkim dwa pierwsze rajdy nazwane Pierwszym i Drugim Śląskim Rajdem Automobilowym.

Ściśle z tą organizacją związane były katowickie firmy lub przedstawicielstwa takich potentatów jak: Fiat, Vaccum Oil, Standardnobel czy Stomil. Zaznaczyć należy, iż szczególną rolę w propagowaniu kultury motoryzacyjnej odegrała prasa. Przed II wojną światową katowicki sport samochodowy opisywano i analizowano między innymi w dziennikach i periodykach. Do gazet lokalnych prezentujących zmagania śląskich kierowców należały następujące tytuły: „Polonia”, „Polska Zachodnia”.

Współpraca ze Śląskim Urzędem Wojewódzkim owocowała również z wykonywaniem map drogowych województwa i wydawaniem, w ramach Międzynarodowego Ruchu Drogowego, Międzynarodowego Pozwolenia na prowadzenie pojazdu. Jak wielka była praca aktywistów Automobilklubu Śląskiego, bo taką nazwę stowarzyszenie przyjęło 27 marca 1937 roku, mogą świadczyć liczby. Do 11 listopada 1938 roku wydano kilkanaście tysięcy świadectw kwalifikacji.

O losach śląskiego sportu samochodowego oraz motoryzacji okresu powojennego wspominamy w Dziejach Automobilklubu Śląskiego dostępna na stronie Automobilklubu Śląskiego - Dzieje Automobilklubu Śląskiego